अब त तिहार पनि सकिन लाग्यो | अब त ठ्याम्मै तीन वर्ष लागेछ, दशैं र तिहार नमनाएको पनि | घरि घरि घर-परिवारको यादले सताएर हैरान पार्छ | तेत्ति साह्रो प्रगति पनि गर्न सकेको होइन | न त घर-परिवारलाई पैसा पठाउन सकिएको छ, न त आफुले नै चित्तबुझ्दो कमाउन सकिएको छ |
साह्रै असन्तुष्ट पो भैयो त यहाँको जिन्दगानी देखेर | राम्रोसंग खानबस्नको समेत ठेगान नहुनु भनेको साह्रै दु:खलाग्दो कुरा हैन र ? पढाइ सकेपछी के गर्ने भन्ने चिन्ता त छंदैछ | आह , मलाई त सधैंभरी व्यग्रताले सताइरहन्छ | यो कर्ममा पनि के लेखेको रहेछ कुन्नि ? लाइफ मा कहिले के प्रोब्लेम कहिले के प्रोब्लेम म त अब वाक्क नै भैसकें | कहिले समस्याले छोडेको होइन , होइन यो समय पनि कस्तो भन्या? मलाई मात्र किन समस्याले पछ्याइरहेको होला !
जिन्दगीमा यस्तो गर्छु उस्तो गर्छु भनेर सोच्यो , तर आफुले सोचेजस्तो केहि हुन सकेको होइन | कहिले कार एक्सिडेन्ट त कहिले सख्त घाइते हुनु पर्ने, लौ न प्रभु मलाई उद्धार गर, सधैं समस्याग्रस्त नबनाइराख |
जे भएपनि मेरो ब्लगका सम्पूर्ण पाठकहरुलाई लक्ष्मीपूजा अर्थात् दिपावली को मंगलमय शुभकामना | र भाइटिका पनि भब्यताकासाथ मनाउनु होला | यहि कामना गर्न चाहन्छु , सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाइ, दिदीबहिनीहरुलाई |
Showing posts with label nepali blog. Show all posts
Showing posts with label nepali blog. Show all posts
Sunday, October 18, 2009
Friday, October 16, 2009
बिदेशी भूमिमा मेरो जीबन
आज मलाई के लेखौं के लेखौं भएको छ ? आफैंमा सोचिरहेको छु - यो जिन्दगीको बारेमा | कहिलेकाँही त आफैंलाई पट्यार लागेर आउँछ ! बिदेशी भूमिमा कहिलेसम्म बस्नु पर्ने हो भनेर | तथापी के गर्नु , कर्म यस्तै रैछ | तर हेरौं, केहि त अवस्य होला ढिलोचाँडो | न खानाको ठेगान छ न त सुत्ने र बस्ने नै, खाली काम भन्यो,पढाई भन्यो, आफ्नो स्वास्थ्यको ख्याल गर्न पनि कति गाह्रो |
भेटिएका साथीभाई पनि अधिकांश स्वार्थी नै, के गर्नु यस्तै बनाउँदो रहेछ यहाको परिवेशले मान्छेलाई | सबै आ-आफ्नो काममा तल्लिन , न कसैलाई कसैको मतलब छ, न त अरुलाई गर्नुपर्ने सहयोगको वास्ता नै |
तर पनि कतिपय भने चाहीं सहयोगी पनि छन् है | केहीले निकै घतलाग्दो सहयोग गरेका छन् | ती सम्पूर्ण साथीहरुप्रति आभार ब्यक्त गर्दछु | अरु कुराहरु यही ब्लगमा थप्दै गरौंला , अहिलेलाई चाहीं छुट्टीऊँ होला | जदो !
भेटिएका साथीभाई पनि अधिकांश स्वार्थी नै, के गर्नु यस्तै बनाउँदो रहेछ यहाको परिवेशले मान्छेलाई | सबै आ-आफ्नो काममा तल्लिन , न कसैलाई कसैको मतलब छ, न त अरुलाई गर्नुपर्ने सहयोगको वास्ता नै |
तर पनि कतिपय भने चाहीं सहयोगी पनि छन् है | केहीले निकै घतलाग्दो सहयोग गरेका छन् | ती सम्पूर्ण साथीहरुप्रति आभार ब्यक्त गर्दछु | अरु कुराहरु यही ब्लगमा थप्दै गरौंला , अहिलेलाई चाहीं छुट्टीऊँ होला | जदो !
Subscribe to:
Posts (Atom)